Emakume bat, erditzeko puntuan.
Erizain bat, bidezkoa ez den agindu bati jaramonik egiten ez diona.
Langile bat, bere eskubideak aldarrikatzen dituena.
Ume bat, bizi den lekuko gizartea ezagutzen hasten dena.
Irakasle bat, bere identitateagatik jazarria.
Gazte bat, bere aurka duen mundu batean.
Sei istorio, Mendebaldeko Saharako okupatutako lurretan
sahararren egunerokoa erakusten digutenak.

ZUZENDARIA CARLOS MOURE - MUSIKA FERANDO MARTINEZ - PRODUKZIO EXEKUTIBOA RAQUEL CALVO - TXOSTENAREN OINARRIA "UNA BRECHA EN EL MURO" - EGINDAKOA “AMIGO@S DE LA RASD DE ALAVA” - GIDOIA, ANIMAZIOA ETA VFX CARLOS MOURE - AFX FERNANDO MARTÍNEZ - PRODUKZIOA OYKO STUDIO ETA "ARABAKO SEADEN LAGUNEN ELKARTEA” – 2018"

FILMAREN DATUAK

ELKARRIZKETAK    UN AGUJERO EN EL MURO

AUDIOA    ESPAINIERA

AZPITITULUAK    EUSKARA, ARABIERA ETA INGELESA

GAUZATZE URTEA    2018

IRAUPENA     18 ‘ 30 ” FILM LABUR

ZUZENDARITZA   CARLOS MOURE

GIDOIA    CARLOS MOURE

MUSIKA ETA AFX    FERNANDO MARTÍNEZ

ANIMAZIOA ETA VFX    CARLOS MOURE

AUDIO-ATZITZEA  FERNANDO MARTÍNEZ

PRODUKZIOA   OYKO STUDIO

"ARABAKO SEADEN

LAGUNEN ELKARTEA" 

PRODUKZIO EXEKUTIBOA    RAQUEL CALVO

 CARLOS MOURE

GENEROA    DOCUMENTAL DE CREACIÓN

WEBGUNEAK   UNAGUJEROENELMURO.COM

OYKOSTUDIO.COM

SAHARAELKARTEA.ORG 

FOTOGRAMAK

ARBOL

ISTORIOA

“UN AGUJERO EN EL MURO” arabiar mosaiko bat da, elkarrekin osatzen diren pieza multzo bat, lerroak, gurutzeak eta forma zabalagoak erakusten dituena, eta saharar herriak, Mendebaldeko Sahararen inguruan Marokok eraikitako isiltasunezko harresiaren atzean, bizi duen errealitatearen zantzuak eskaintzen dizkiguna.

Zuzendariak zailtasunak izan zituen hasieratik: Mendebaldeko Saharako lurraldearen eta bertako herritarren irudiak hartzea ezinezkoa izan zen, eta beraien lekukotasunak erabiltzea ere bai, anonimotasuna bermatu eta zigorrak saihesteko (2014 eta 2015 urteen artean, zenbait brigadista gaztek, Marokok ezarritako harresia atzean utzi ahal izan zuten, Equipe Mediako komunikatzaile eta aktibisten laguntzarekin. Beraiek jasotakoak ziren aipatutako lekukotasunak).

Horregatik, beharrezkoa izan zen, hasteko, lekukotasun, bizipen, esperientzia pertsonal… multzo anitz bat jaso eta pilatzea, bai Saharan bizi diren sahararrenak, bai bertatik alde egin behar izan dutenenak; eta

 

ZUZENDARIA

Lekukotasunekin jasotako egoera eta istorioek, indar handia zuten, eta beharrezkoa zen protagonistek beren ahotsez, zuzenean, kontatzea. Horrela jaio zen pertsona horien ordezkari izango zen film bat egiteko ideia, beren egunerokoa erakutsiko lukeena, eta, beraiekin batera, beren esperientziak biziaraziko lizkigukeena. Animazioa espresio-bide modura erabiltzera ohitua, kasu honetan garrantzia berezia hartzen du, istorio latz hauek modu soilagoan bizitzeko aukera ematen digulako, eta protagonistekin askoz ere azkarrago konektatzeko aukera ematen digulako.

Ahotsekin, eta plano batzuen gutxieneko zirriborro batekin, sormen-prozesurako oso garrantzitsua izan zen hasierako muntaia bat egin genuen. Horrek, filmaren erritmoa eta tonua nolakoa izango zen jakiteko lehenengo arrastoak eman zizkigun. Berehala, Fernando Martinez musikariarekin eskuz esku lanean hasi nintzen, eta, horrela, giro bisuala eta musikala aldi berean sortu genituen, elkarri eraginez, eta elkar inspiratuz, istorioaren narratibak modu organikoagoan egin zezan bere bidea. Estetikari dagokionean, filma zuri-beltzekoa izango zela erabaki genuen, istorioaren barruan nabarmentzen diren elementuetan kolore-ukitu zenbait erabilita

Mundu hau marrazteko moduaz hausnartzerako orduan ere arreta berezia jarri genuen. Izan ere, pertsona horien lekukotasunak ikusgarri egiteko helburua duen dokumentala da hau. Beraz, animaziozko filmetan ohikoak diren marrazkiak baino errealistagoak egitea erabaki genuen.  Gainera, marrazkiak eta planoak objektibo batekin begira bageunde bezala eraiki genituen, zinema-kamera baten ilusioa sortzeko helburuz, eta, beraz, irudiaren sakontasunari, distirei, mugimenduaren desfokuratzeari edo zinemarekin lotutako bestelako ezaugarriei garrantzia emanez.

Diseinatu beharreko pertsonaiak asko izan dira, 30 inguru. Estetikari dagokionean, marrazki perfekturik edo ondo zehaztutakorik ez egitea erabaki genuen, ehundurari (kutsu hareatsua du) garrantzia gehiago emateko, eta argiak material ezberdinetan duen eragina nabarmentzeko. Estetika hori, asko mugatutako animazioarekin eta planoen erritmori abiadura handia emanda osatu genuen; lapurtutako, harresiaren beste aldetik ekarritako irudien sentsazioa emateko, eta ikusleak bertan bizi direnen lekuko bihurrarazteko.

MUSIKA

Fernando Martinezek lana da “Un agujero en el muro” filmaren soinu banda, Saharako doinuak, bertako musika-tresna tradizionalak, eta bertako musikak 70. hamarkadatik hona izandako garapena entzuten eta aztertzen lan zorrotza egin ondoren sortua.

Sei istorio. Sei begirada ezberdin, sei espazio ezberdinetan, kultura-identitate berberak lotuak. Hori zen abiapuntua. Eta musika baliabide bikaina da pertsonaiengana gerturatu eta beren azalpera sartzeko, eta beren zirrarak, beldurrak eta desirak bizitzeko. Era berean, urrun bizi dugun baina beti presente dagoen osotasun baten zati sentiarazten gaitu.

Irudi errealekin egindako produkzioetan, ohikoa da musika eta soinu-espazioak muntaiaren ondoren diseinatzea, eta errodajearen set-ean bertan hartutako audio-grabazioak erabiltzea. Proiektu hau animaziozkoa da ordea, eta prozesua erabat ezberdina izan da: lehenengo, pertsonaien bikoizketa-audioak egin genituen, eta jarraian muntaiaren lehenengo zirriborro bat egin genuen audio horiekin. Hortik aurrera, musika eta soinu-efektuak osatu genituen.

Soinu-piezen eraikitze-lana marrazkien sorkuntzarekin paraleloan joan da, eta prozesu biak elkar egokitu dira eta elkar elikatu dute, narrazioaren erritmo eta tonu egokia lortu arte. Beharrezkoa izan da soinu-espazioak eta efektuak sortzea, okupatutako lurraldeetan ez baitzen posible izan grabaziorik egitea .

PRODUKZIOA

“SEAD-en lagunen elkartean”, Raquel Calvok hartu zuen proiektu honen ardura, ikerketaren edukia ikusgarriago egiteko modua zein zen aztertzeko. OYKO STUDIOrekin jarri zen harremanetan, eta aukera ezberdinak lantzen hasi ziren. Pixkanaka, ikus-entzunezko pieza bat egiteko ideia joan zen nagusitzen. Era berean, argi geratu zen animazioa izango zela parte hartu duten pertsonen anonimotasuna gorde eta istorioa kontatzeko tresnarik egokiena.
Raquel arduratu zen “Equipe Media”ko garai hartako koordinatzaile eta lagunekin aldez aurretik elkarrizketak antolatzeaz, zinemagileen lana errazteko, eta baita pertsonaien ahotsak bilatzeaz ere, okupatutako lurraldeetatik kanpora bizi diren sahararren artean. Era berean, elkarrizketak grabatzeko lokalizazioak bilatzeko ardura ere izan zuen, eta bestelako produkzio-lanak ere egin zituen.

ERBESTEKO AHOTSAK

Euskal Herrian erbesteratuta bizi diren hogei eta bi sahararrek jarri diete “Un agujero en el muro”ko pertsonaiei ahotsa. Beren ahotsek eta azentuek saharar herriaren bizi-bidaia kontatzen dute, espainiar kolonia izan zireneko garaitik hasi, eta Marokok beren lurrak okupatu eta gero. Arabiar azentua euskal, andaluziar edo karibetar jatorriko notek bustitzen dute. Ahots horietako zenbaiten jabeek Mendebaldeko Sahara ezagutu zuten, eta Martxa Berdearen ondoren bertatik alde egin behar izan zuten. Beste hainbat ahotsen jabeek ez zuten halakorik ezagutu, erbestean jaioak baitira. Filmak batzuen, besteen, eta okupatutako lurraldean oraindik erresistentzian bizi direnen arteko elkarrizketa osatzen du.

BRIGADISTAK

Hainbat gaztek, okupatutako lurraldeetan datuak jaso eta aztertu zituzten, eta ondoren txosten bat egin zuten. Horiek ere modu aktiboan hartu dute parte ikus-entzunezko lanean, elkarrizketa haiek nola egin ziren erakusten baitugu bertan. Ikus-entzunezko lan honetan, pertsonaiei elkarrizketak egiten dizkiete, eta lekukotasunen informazioa ere osatzen dute, arrazoi narratiboengatik filmean sartu ezin izan dugun arren.

ELKARRIZKETAK